Blog over een Nederlands gezin in Roemenië

Nu het langer licht blijft 's avonds, werken wij langer door. Er is héél veel werk te doen. Nu én de aankomende tijd. Wat hadden we het dan, achteraf gezien, relatief 'rustig' in de winter! Ik sta nu voornamelijk, buiten mijn dagelijkse huishoudelijke taken en de kinderen, met mijn kop ondersteboven in de kas om de leliebedden te ontdoen van hun onkruid. Dit is een tijdrovend werkje, maar vanaf dinsdag krijgen we een aantal uurtjes per dag hulp van een overbuurvrouw. Dat is heel prettig en echt nodig. Dit houd je anders niet bij. Alles groeit werkelijk als kool. Ik weet dat we heel bio bezig zijn en dit ook willen, maar toch ben ik het hele erge onkruid dat tegen ons hek omhoog kruipt, te lijf gegaan met een giftig goedje. Om ons een beetje te beschermen tegen nog meer werk en dat we niet dichtgroeien! We moeten nog het een en ander planten voor eigen gebruik: tomaten, paprika's, aubergines, ui, courgettes. Misschien vergeet ik nog wel een groente! Wel eten we a...

Een heerlijke, zonovergoten Pasen gehad gisteren. Ik moet zeggen dat ik dacht niet zo dol op lamsvlees te zijn, maar dit lammetje uit de pan was werkelijk zalig. Met een beetje rode wijn erbij gevoegd en wat kruiden smaakte het werkelijk heerlijk. Iedereen heeft zich opperbest vermaakt. Terwijl de mannen druk bezig waren met het ontleden van het lam, gingen de moeders en de kinderen er even op uit. Wij maakten een wandelingetje naar de heuvel achter ons huis. Daar bleken een aantal mensen eveneens te genieten van het zonnetje en van een barbeque. Gabriel was voortdurend of hier thuis of bij de overburen. Daar woont de opa van Gabi's grote vriend uit Boekarest. Samen met zijn ouders en grote broer zijn zij hier voor de Paasdagen gekomen. Nadat al ons bezoek aan het begin van de avond was vertrokken (zij waren namelijk al rond half 12 in de ochtend gekomen!) kwamen de buurtjes uit Boekarest nog even langs. Met zijn allen hebben we nog even in het kampvuur zitten staren. Mircea en ...

Alweer enige tijd geleden sinds mijn laatste, gepubliceerde berichtje. De reden hiervoor is dat we de afgelopen weken druk in de weer waren met de verzorging en verkoop van onze krokuspotjes. Komt nog bij dat wij uiteindelijk allemaal geveld waren door de griep. Gabiel en ik moesten er helaas toch ook aan geloven, ondanks mijn gezonde maaltijden en het tijdig opzoeken van ons bed. De verkoop van de krokuspotjes ging helaas niet helemaal zoals gedacht en gehoopt. Niet dat de bolletjes niet mooi in de potjes stonden, integendeel. We hadden drie bollen per potje en in vier diverse kleuren in de aanbieding. Ze zagen er prachtig uit. Echt een prachtig potje met lentebloeiers. Je kan nog zo'n mooi product hebben, maar als men en masse hyacinten wil, dan doe je daar niets aan. Veel mensen kennen hier de bolletjes ook niet. Er werd veelvuldig gevraagd wat voor bloemetjes het waren. Wij moesten voor deze tijd van het jaar iets in de verkoop hebben dat op tijd in de bloei zou staan zond...

De afgelopen weken is Mircea vooral bezig geweest om een kleine kas in de grote kas te bouwen, de zogenaamde binnenkas. Dat was uiteindelijk nog een hels karwij. Met een kleine cursus lassen, door zijn oom gegeven, heeft hij alles zelf kunnen doen. Met laswerkzaamheden waren we altijd afhankelijk van twee lassers hier uit het dorp. Eén lasser heeft gewoon een baan, dus die kan altijd pas na vijf uur 's middags komen en ja in de winter wordt dat een beetje lastig want dan is het al donker en kan je het niet allemaal goed zien. In de kas hebben we niet genoeg verlichting. De andere lasser (de oom van de eerste) is een wat oudere meneer die vaak niet op de afgesproken tijden kwam opdagen. In ieder geval niet iemand op wie je kan bouwen. Het is echt heel fijn dat Mircea dat nu zelf kan. Met een lasapparaat uit het jaar kruik weliswaar, maar dat maakt voor het aan elkaar lassen van buizen gelukkig niets uit! Zie hieronder het resultaat. In deze binnenkas zullen we nu zo snel mogel...

Op 7 januari jl. was er in een deel van Roemenië een meteorietinslag te zien. Bij ons in de buurt in ieder geval. Ik weet niet of het bij ons ook zichtbaar was. Het gebeurde om 3 uur 's nachts en wij lagen te slagen. Wel zag ik de volgende avond toen ik Gabriel naar bed bracht en wij tegelijkertijd uit het raam keken een vallende ster. Het was een ijskoude nacht, zo'n -20 en volle maan en de lucht zat vol met sterren. Prachtig. Ongelooflijk wat er met verschillende beveiligingscamera's is vastgelegd van de meteoriet. Op Youtube staan verschillende filmjes. Op één filmpje is het heel goed te zien. Deze is gemaakt bij het vliegveld, Otopeni, van Boekarest: meteorite sky view Bucharest 2015. De moeite waard om daar even te gaan kijken.

Gistermiddag, 1 januari, na het late ontbijt een wandeling gemaakt naar de heuvel achter ons huis en daar een beetje op wintersport geweest, maar dan op loopafstand van ons huis. Mircea trok de kinderen die op de slee zaten voort met zijn kleine traktortje. Vrienden van ons, die gekomen waren voor oud en nieuw en zijn blijven slapen, en ik wandelden erachteraan. Nog best een flinke wandeling zo door de sneeuw heen. Aangekomen bovenop de heuvel zoefden we met sleeën en stukken plastic het achtergelegen dal door. Je moest wel zelf weer omhoog klauteren, maar dat was alleen maar fijn want daar bleef je warm bij. Al moet ik zeggen dat het werkelijk heerlijk toeven was zo in het zonnetje. De meegebrachte muts en de handschoenen waren niet nodig, behalve als je op de slee zat.  Gabriel wilde op een gegeven moment naar huis en de rest wilde nog een wandeling in het naastgelegen bos maken. Ik stelde voor om met Gabriel naar huis te gaan en om daar alvast voor de warme chocolademelk te z...

Vannacht de eerste echt koude nacht gehad van het jaar. De poezen waren, op een na binnen, maar de honden waren wel gewoon buiten. Ik werd vroeg wakker omdat ik vond dat ik ze snel een warme hap moest voorzetten. Ik kreeg de voordeur bijna niet open. Het leek wel alsof die vastgevroren zat.  De sneeuw die voor de deur ligt is een pak ijs geworden. Het is dan nu ook nog -19! Wel zie ik dat de zon al bijna opkomt, maar het blijft vriezen vandaag. Gisteren hoorde ik in op de autoradio, toch even rustig naar de winkel geglibberd voor de boodschappen, dat het de koudste oudejaarsnacht wordt in 30 jaar! Op het Roemeense tv-nieuws word je op de hoogte gehouden van alle kommer en kwel die de sneeuw en de kou dit jaar weer met zich meebrengt. Het is nu het derde jaar op rij dat wij verslaggevers vanuit af een winderig weiland verslag zien doen van de sneeuw en vooral van de sneeuwstormen waar ze dan middenin staan. Ze vinden het zelf wel mooie beelden, want ze staan er elk jaar weer! Ze ...