Blog over een Nederlands gezin in Roemenië

Als in ons dorp de vuilnis wordt opgehaald worden vroeg in de ochtend de kliko's buiten gezet. Er is geen vast tijdstip waarop de vuilnis wordt opgehaald. Soms gebeurt het ergens in de loop van de ochtend en soms gebeurt het pas tegen de avond. Daar is geen peil op te trekken. Soms legen ze eerst de kliko's aan de ene kant van de straat en komen ze uren later terug voor de andere kant. Er zit volgens mij geen systeem in en dat kan mij ook niet schelen. Wat storend is is dat sommige mensen in de buurt hun kliko helemaal tot aan de nok toe vullen met vuilnis waardoor de deksel niet dicht kan. Of er worden lossen vuilniszakken neergezet. Dit is een probleem omdat er veel loslopende honden zijn die, aangetrokken door de geur, aan de zichtbare vuilniszakken trekken en de troep overal heen slepen. Het aangrenzende terrein, waar onze straathond Lopje verblijft, ligt veelvuldig bezaaid met afval. Zo af en toe struin ik dat terrein af met een vuilniszak en dan vind ik resten van produc...

Op 1 november overleed een oom van Mircea op 64 jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Veel te jong gestorven. Hoe triest is dat? Hij overleed precies drie jaar nadat zijn moeder overleed. Op zondag wordt hij begraven en daar zijn wij bij. Mijn kinderen zouden liever iets anders doen op hun vrije zondag, maar ja, dat heb je helaas niet voor het zeggen. Ik kende deze man ruim 18 jaar en ik was best op hem gesteld. In anderhalf jaar zijn Mircea zijn vader en zijn oom overleden. Gelukkig heeft oma dit niet meegemaakt. Bij het overlijden van Mircea's vader, verleden jaar april, ben ik niet naar de begrafenis geweest. Zelf was hij daar natuurlijk wel bij te samen met zijn zus. Zij waren druk bezig met alle voorbereidingen want bij een Roemeense begrafenis komt veel kijken. Niet alleen koffie en cake, maar hele maaltijden moeten er worden bereid voor genodigden en ook voor de niet genodigden trouwens. Na de ceremonie wordt er flink gegeten én gedronken. Ook is het de gewoont...

Leuk hoor om te leven op het platteland met alles wat de mooie natuur te bieden heeft! Vooral de wilde dieren die ik dagelijks 'live' kan zien. Herten, vossen, wilde zwijnen. Iets minder leuk om ineens twee herten voor je auto te zien opduiken. Gelukkig reed ik niet zo hard waardoor de eerste net voor mijn auto langs schoot. Helaas kreeg ik nummer twee tegen de linker voorkant van mijn auto aan. Wat een klap gaf dat en een deuk! Ik stopte gelijk de auto in de berm en keek, met mijn hart in mijn keel, in mijn achteruitkijkspiegel in de veronderstelling dat ik een dood hert op straat zou zien liggen. Gelukkig was dat niet het geval. Het beest stond op en holde de richting op van waar het vandaan was gekomen. Ik weet dus niet of het ernstig gewond is geraakt want het was al weg. Ik wilde mijn deur openen, maar die zat wat geklemd. Het lukte wel, maar met wat gekraak. Bij thuiskomst heeft Mircea de boel een beetje recht geprobeerd te trekken. Nu kan in ieder geval de deur weer makk...

De school is alweer een aantal weken onderweg en, natuurlijk zou ik bijna zeggen, zijn er wel wat opzienbarende dingen te melden. Zoals Gabriel die huilend de auto instapte toen ik hem van school ophaalde. Hij vertelde mij dat hij een vier had gehaald bij de sportles. 'Een vier, vroeg ik verbaasd? Hoe krijg je dat voor elkaar?' 'Ik was te langzaam met rennen, zei hij. Ik rende negen seconden te langzaam en daar kreeg ik een vier voor. Degenen die wel binnen de tijd liepen kregen een tien. Gelukkig haalde hij wel een tien voor het onderdeel verspringen. Een gemiddelde van een zeven rekende ik snel uit. Nog geen twee dagen later was het opnieuw raak. 'Ik heb verdikkie weer een vier voor sport! Deze keer gooide ik de bal maar vijftien meter in plaats van de minimale twintig meter.'  Niet alle kinderen kunnen kennelijk even goed meekomen met sport want Gabriel was niet de enige met een onvoldoende. Wat een gezever van zo'n leraar is mijn eerste gedachte. Je he...

Het zal een jaar of twee geleden geweest zijn dat wij een groepje buurtbewoners bij elkaar zagen staan voor het hek van de overburen. Aangetrokken door nieuwsgierigheid staken wij de straat over en voegden ons bij het groepje. Een buurvrouw stond met allerlei papieren in haar hand en andere buren hadden identiteitsbewijzen in de aanslag. 'Waar gaat dit over, vroeg Mircea aan het groepje?' 'Oh, iets waar jij het vast niet mee eens bent, antwoordde een bewoner.' Wij blijven toch in de ogen van de dorpsbewoners die buitenlanders met andere opvattingen. Wat bleek, een buurvrouw die als godsdienstlerares werkt op de dorpsschool ging de deuren langs om handtekeningen te verzamelen om een referendum mogelijk te maken. Mocht dit referendum, met als thema een grondwetswijzing omtrent het huwelijk, kunnen plaatsvinden dan moest er landelijk geloof ik zo'n 3 miljoen handtekeningen worden verzameld. Nu staat er in de grondwet dat een huwelijk een verbintenis is tussen 'e...

Zo leuk om je werk terug te zien in een tijdschrift. Dat overkwam Mircea. Een tijd geleden heeft hij deurpanelen en een dasboard van een Corvette C3 uit 1973 bekleed. Wel jammer dat ons bedrijf niet met naam en toenaam is vermeld. Gemiste kans! Facebook: Tapiterul tau

De zomer loopt zichtbaar op zijn eind. Aan de temperatuur voel ik het niet want het is loeiheet, maar ik zie het in de verandering van de natuur. De bladeren kleuren langzaam geel en je ruikt het gewoon. De herfstgeur herken ik zo langzamerhand na zes jaar in Roemenië te wonen. Overal zie je vrachtautootjes beladen met hout af en aan rijden. De plattelands bevolking maakt zich zo langzamerhand op voor de naderende herfst en winter en de meeste mensen stoken op hout. Overdag ruik je vele houtvuren. In  de tuin maakt men een groot vuur waarboven een enorme pan hangt. Hier pruttelen de eigen tomaten in die vervolgens ingemaakt worden en dienen als basis voor soepen en sauzen. Ik heb zelf ook veel tomaten laten pruttelen in de pan alleen stond mijn pan op het gasfornuis.  Het uiteindelijke resultaat ligt in zakjes in de vriezer. Ik kom er waarschijnlijk niet de hele winter mee door, maar ik kom een heel eind. Nu nog de overgebleven tomaten, aubergines, paprika's en boontjes uit...