Blog over een Nederlands gezin in Roemenië

Zomaar wat foto's van de afgelopen tijd op en rond ons terrein: een kudde schapen de eerste boontjes uit de tuin druk bezig met het dierenverblijf voor de winter in gereedheid te brengen onze Peking en Franse eenden een bloem van een prei

Na bijna drie maanden vakantie gehad te hebben is de school dan echt begonnen. Maandag de vijftiende september was het een dag om iedereen weer te treffen na de vakantie, om te weten waar je klaslokaal is voor het komende schooljaar en om schoolboeken in ontvangst te nemen. Vooral om geld te betalen voor de schoolboeken, want die zijn hier niet voor niets op de lagere school (er moet veelvuldig diep in de buidel getast worden voor schoolspullen!). Om 9 uur werden we verwacht op het schoolterrein alwaar we welkom werden geheten door de schooldirecteur. Hoewel hij door een microfoon sprak was er werkelijk niets van te verstaan en daardoor luisterden er helemaal niemand, wat ik redelijk gênant vond. Daarna was het de beurt aan de priester van het kleine stadje. Samen met twee hulpjes droeg hij een mis voor. Dat is hier een gewoonte! Ik weet niet hoe het kan, maar dit was wel goed te verstaan. De priester sprak gewoon wat harder door de microfoon denk ik zomaar! Zelfs hier was...

Je voelt alweer dat de kou in de lucht hangt. Overdag is daar gelukkig niets van te merken, gisteren nog zo'n 30 graden, maar 's ochtends is het al flink fris. De natuur verandert al zichtbaar van kleur. De zomer loopt echt op zijn eind. Nog twee weken te gaan en dan staat voor de kinderen alweer het nieuwe schooljaar voor de deur. Gisteren in Ploiesti bij de grote supermarkt nieuwe en nette schoenen voor de kinderen aangeschaft. Gabriel wilde zelfs nog twee nieuwe stropdasjes hebben voor zijn schooltenue. In het nieuwe schooljaar zal hij toch elke dag in een pakje naar school moeten. Zwarte broek, wit overhemd met dasje en een colbertje! Ik was alweer vergeten op wat voor schoeisel ze voor de vakantie naar school gingen. Dat vergeet je snel nadat je een zomerlang op alleen maar slippers en sandalen loopt! De kinderen, en dan vooral Alina, hebben een bak met huiswerk meegekregen voor de zomervakantie. Deze duurt dan ook heel erg lang, maar om ze nou zo vol te stouwen met wer...

Sinds dinsdag hebben we eindelijk hulp en het lijkt erop dat deze jongen, Peppi genaamd, gemotiveerd is. Hij komt elke ochtend vroeg met de bus uit Ploiesti en vertrekt dan weer aan het eind van de middag. Hij werkt hard en volgens Mircea denkt hij ook lekker mee! Dat is mooi! Verder heb ik me ook aangesloten bij een organisatie, Wwoof genaamd. Zij leveren vrijwilligers die een aantal weken willen meedraaien op een boerderij tegen kost en inwoning. Ik stond nog niet op hun website vermeld of ik kreeg al meteen het eerste verzoek voor een bezoek van een "Wwoofer". Een Amerikaanse, Molly genaamd, die al snel hier wilde komen helpen. Ik heb haar teruggemaild, maar helaas heb ik van haar niets meer vernomen. Gisteren wederom een mail met het verzoek van een Roemeens stel of ze mogen langskomen. Zij gaan een aantal boerderijen hier in Roemenië bezoeken en wellicht dat ze ook hier langskomen. Ik heb hun laten weten dat ze in ieder geval welkom zijn. Er is genoeg te doen hier! W...

Verleden week afscheid genomen na twee weken bezoek uit Nederland. Twee vriendinnen met kinderen kwamen gezellig logeren en genieten van de Roemeense zon en al het moois dat ons plekje hier te bieden heeft! Voornamelijk 's middags verkoeling gezocht in een zwembad in de buurt  en af en toe in ons kleine eigen zwembadje Verder een beetje boodschapjes doen, een bezoek gebracht aan een zoutmeer met modderbad en zoutmeer in Slanic (provincie Prahova) én een bezoek gebracht aan de hoofdstad van Roemenië: Boekarest (Bucuresti). Na ruim anderhalf uur in ons autootje gereden te hebben arriveerden we in de hoofdstad. We parkeerden de auto in het centrum pal tegenover het paleis van voormalig communistische leider Ceaucescu, 'Casa Poporului'. Op een terrasje in de buurt moesten we even acclimatiseren met koffie voor ons volwassenen en patatjes en Fanta voor de kinderen. Daarna was het zoeken naar de ingang van het immense paleis. Dit bleek nog een hele opgave aangezien wij onze aut...

Roemeense Column: Een tijd geleden zag ik een aankondiging voor een columnwedstrijd van het tijdschrift 'J/M voor Ouders'. Je kon een verhaal insturen over een vakantie-ervaring die je niet snel zou vergeten. Met een beetje werkelijkheid en een beetje fantasie heb ik een column geschreven en hem ingestuurd. Een aantal weken later ontving ik een email met daarin de mededeling dat ik niet werd uitgekozen voor plaatsing in het tijdschrift, maar wel plaatsing op hun internetsite. Sinds een paar dagen staat mijn column op de site van dit blad. Als je het leuk vindt, kan je het lezen op: jmouders.nl onder het kopje: lezerscolumns , maar ik sta nu ook nog op de homepagina vermeld. Het verhaal heet: 'Nieuw vaderland Roemenië'.

Onstabiele zomer en verkoop lelies Op dit moment is het 24 juli, hoogzomer, maar het komt hier met bakken uit de hemel zetten. Het is goed voor onze net aangelegde 'verlate' moestuin. Het weer is deze zomer zeer wisselvallig. De ene dag is het tegen de 40 graden en de andere dag regent het pijpenstelen en komt de thermometer niet boven de 20 graden uit. Ik zag gister op het Roemeense TV-journaal dat de vele regenbuien hebben geleid tot veel overstromingen in het land. Niet zo lang geleden werden veel kassen en oogsten geruïneerd door enorme hagelbuien. Dat is ons hier gelukkig bespaard gebleven. Hopen dat dat zo blijft natuurlijk! een ontstane 'rivier' door de heftige regenval van zojuist Verder zijn we nu druk met het oogsten van de lelies. Ze moeten snel worden geknipt, voordat ze 'en- masse' in bloei staan, ingepakt en verkocht worden. Mircea is al drie nachten op rij om 2.15 uur opgestaan om een lading lelies te verkopen bij de bloemengroothandel...