Doorgaan naar hoofdcontent
Verleden week afscheid genomen na twee weken bezoek uit Nederland. Twee vriendinnen met kinderen kwamen gezellig logeren en genieten van de Roemeense zon en al het moois dat ons plekje hier te bieden heeft! Voornamelijk 's middags verkoeling gezocht in een zwembad in de buurt  en af en toe in ons kleine eigen zwembadje Verder een beetje boodschapjes doen, een bezoek gebracht aan een zoutmeer met modderbad en zoutmeer in Slanic (provincie Prahova) én een bezoek gebracht aan de hoofdstad van Roemenië: Boekarest (Bucuresti).

Na ruim anderhalf uur in ons autootje gereden te hebben arriveerden we in de hoofdstad. We parkeerden de auto in het centrum pal tegenover het paleis van voormalig communistische leider Ceaucescu, 'Casa Poporului'. Op een terrasje in de buurt moesten we even acclimatiseren met koffie voor ons volwassenen en patatjes en Fanta voor de kinderen. Daarna was het zoeken naar de ingang van het immense paleis. Dit bleek nog een hele opgave aangezien wij onze auto net aan de achterkant van het paleis bleken te hebben geparkeerd. Het was geen straf om een wandeling langs het gebouw te maken. De zon scheen, het was gelukkig niet bloedheet en we kregen een impressie van de stad.

We hadden het geluk dat bij aankomst de Engelstalige tour met gids niet lang daarna zou beginnen. Deze zou wel ruim twee uur in beslag nemen. Ik twijfelde even of de kinderen dat wel zouden trekken, maar we besloten toch om naar binnen te gaan. Je bent per slot van rekening niet elke dag in het Paleis van Ceaucescu! Een alleraardigste gids, Lucian genaamd, leidde ons door immense zalen vol pracht en praal! Vooral veel marmer en veel goud! Verder vertelde hij toen we op het dak van het paleis stonden over het leed dat de bewoners van Boekarest was aangedaan om dit paleis te bouwen. Dat hele woonwijken plat gewalst werden om dit project mogelijk te maken. Dat sommige mensen een dag van tevoren pas hoorden dat de sloophamer in hun huis zou gaan! Dat zelfs een hele kerk verplaatst moest worden. Heel triest om dat te bedenken.

Vanaf het dak kan je ook de de bouw zien van wat de grootste Orthodoxe kerk van Roemenië moet worden. Volgens de gids wordt deze kerk nog hoger dan het paleis 'Casa Poporului'. Hij adviseerde ons allen om over drie jaar terug te keren naar Boekarest dan zou de kerk wellicht af zijn. Ik ben benieuwd hoe dat er dan uitziet!

immense kerk in aanbouw

Wel kregen we vanaf het dak en vanaf het balkon de kans om mooie kiekjes te schieten van de stad. 
Aan het einde van de tour liet hij ons weten dat wij maar liefst 7% van het hele gebouw hadden gezien! Zo groot is het dus! Hoeveel tijd zal het in beslag nemen als je alles wil bekijken, wat trouwens niet mogelijk is. In een groot deel huist het huidige Roemeense parlement.



Na het bezoek, dat de kinderen trouwens prima uithielden, hebben we in een oude wijk, die gelukkig wel bewaard is gebleven, op een terras iets gegeten.
Op de wandeling door de kleine straatjes op weg naar de auto nog een ijsje gehaald bij een ijssalon.  

Net op tijd onze auto bereikt want niet veel later brak er een onweer los. We verlieten in de regen Boekarest na een mooie dag. Zeker een aanrader en voor herhaling vatbaar.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Er is een tijd van komen.......

Na veel wikken en wegen hebben wij de knoop doorgehakt en besloten om in 2019 terug te willen keren naar Nederland. Ik moet eerlijk toegeven dat ik hier nooit echt goed heb kunnen aarden. Ik mis Nederland en ik mis mijn familie en vrienden. Het is hier prachtig en dat realiseer ik mij, maar het leven op het platteland is niet voor mij weggelegd. Of het iets voor je is weet je pas als je het hebt geprobeerd. En dat hebben wij gedurfd door in 2012 de stap te nemen en naar Roemenië te verhuizen.
Er zijn zeker hele mooie en dierbare momenten geweest de voorbije jaren en die koester ik enorm.
Het zal niet makkelijk worden om terug te keren naar Nederland. Dat realiseer ik mij. Hoe je het ook went of keert zijn wij toch erg verwend met de ruimte, het middenin de natuur wonen en het prettige klimaat. Natuurlijk gaan wij dat missen.
Het belangrijkste is werk vinden en een plek om te wonen in Nederland. Mocht je weten waar wij een appartement of huis kunnen huren (of tijdelijk op een huis/ap…

Verwerpelijk

Allebei mijn kinderen nemen geen deel aan de godsdienst lessen op school. De reden waarom heb ik al eens uiteen gezet in een eerdere post, maar ik zal het nogmaals vertellen. Wie weet is het je ontschoten?
De godsdienstlessen worden gegeven door twee mannen. Een tweeling. Ik schat dat ze al ruim de vijftig gepasseerd zijn, maar soms is de leeftijd van de Roemeen moeilijk in te schatten. Misschien zijn ze midden dertig of in de veertig. Ik weet het simpelweg niet. In ieder geval houden ze er, in mijn ogen, stuitende ideeën op na en is dat de reden geweest om mijn kinderen daar niet mee in aanraking te laten komen (Alina zou in de hel komen omdat zij niet is gedoopt; dit zei de leraar tegen haar in de klas,  Roemeens Orthodox geloof is het enige 'echte' geloof, de andere religies zijn daaraan ondergeschikt; ons huis zou vlam vatten door een blikseminslag als wij niet op gezette tijden zouden vasten. Een kleine selectie voorbeelden van de gedachtegangen van deze heren).
De ene he…

Roemeens Pasen

Het is Pasen in Roemenië. Een weekje later dan in Nederland. Het weer is prachtig. Op eerste Paasdag hebben wij genoten van onze welverdiende rust. Mircea is met Gabriel gaan vissen in de buurt. Toch waren zij snel terug omdat het water te troebel leek. Een ander plekje waar zij waren lag vol met vuilnis. Zelfs tot in de boomtoppen lagen plastic zakken. Dat is niet een plekje waar je 'idyllisch' gaat zitten vissen. Op sommige plekken ligt hier toch zoveel vuilnis verscholen. Aan de zijkant van een weg waar ik elke dag langskom ligt veel vuilnis. Een vrouw uit de buurt vertelde mij dat het daar niet, of bijna nooit, wordt schoongemaakt omdat deze weg op de gemeentegrens ligt. De gemeentes betwisten bij welk dorp de weg hoort en zo wordt er kennelijk niet naar omgekeken. Ik vind dit trouwens verbazingwekkend. De burgemeester moet die rotzooi toch ook zien? Ook bij ons voor de deur vind ik geregeld troep. Ik pak deze troep dan wel op en gooi het in de vuilnisbak. Op het terrein n…