Doorgaan naar hoofdcontent
Verbazing!

Een aantal weken geleden kocht Gabriel van zijn zakgeld een miniatuur 'Lamborghini' autootje. De volgende dag nam hij deze net aangeschafte 'schat' mee naar school om het aan zijn klasgenootjes te laten zien en om er zelf in de pauze mee te spelen. Niet zo lang geleden had hij een Playmobil paard mee naar school genomen en was deze helaas snel kwijtgeraakt nadat de juf het van hem had afgepakt. Hij zat er tijdens de les mee te spelen en dat mocht niet. Later had ze het paard op een tafeltje in de klas laten liggen en een klasgenootje, zo bleek later, had kans gezien om het in zijn tas te stoppen en het mee naar huis te nemen. Sinds afgelopen januari blijkt, dat wist ik niet en Gabi kennelijk ook niet, dat de kinderen geen speelgoed meer mee mogen nemen naar school. 

Juf vroeg aan de klasgenootjes of ze het paard hadden gezien en toen er geen antwoord kwam liet ze weten dat ze alle ouders zou vragen om thuis de schooltassen te doorzoeken. Dit bleek niet nodig want een kindje kwam naar voren en liet weten dat hij het in zijn bezit had. Hij had het 'per ongeluk' mee naar huis genomen! Hij beloofde het de volgende dag mee te nemen en zo geschiedde.

Terugkomend op de 'Lamborghini'. Na Gabi al enkele malen de opdracht gegeven te hebben dat hij juf moest zeggen dat hij zijn autootje kwijt was, maar hij het niet durfde te vragen, greep ik in en vertelde ik zijn juf dat hij wederom een speelgoedje kwijt was. Stom natuurlijk en wij hadden Gabi vriendelijk, doch dringend verzocht geen speelgoed meer mee naar school te nemen.
Bij mijn vertrek uit de klas hoorde ik haar op de achtergrond aan de kinderen vragen of iemand Gabi's speelgoedauto had gezien?

Een paar dagen later bij het afhalen van Gabriel op school, kwam de juf op mij afgelopen en liet weten dat zijn autootje terecht was. Een jongetje had hem meegenomen naar huis. Toen ik vroeg welk jongetje dat was geweest, noemde ze zijn naam (hetzelfde jongetje dat eerder zijn Playmobil paard had meegenomen) en fluisterde er achteraan: Tigane (spreek uit: Tsiegaan, wat zigeuner betekent)!  Ik keek haar verbaasd aan en wist niet wat ik moest zeggen! Hoorde ik dit goed? Dit kan toch niet waar zijn? Moest ik nu dit opvatten als zoiets van: dat je ook niets anders verwacht van 'zo iemand'!?

De tijd is inmiddels verstreken en ik heb me hier niet verder tegen haar over uitgelaten.
Dit ook vanwege mijn moeizame communicatie met deze vrouw. Als ik het dan in mijn 'steenkolen' Roemeens probeer uit te leggen dat ik mijn kinderen wil opvoeden met de gedachte dat iedereen gelijk is en dat ik ze niet wijsmaak dat er bepaalde bevolkingsgroepen niet zouden deugen, dan zou ze me toch alleen maar glazig aankijken en alles met een glimlach weglachen. Dit doet ze namelijk altijd als ik haar iets probeer uit te leggen.
Misschien had ik het toch moeten proberen, maar ik denk niet dat het veel zou hebben uitgehaald.
Ik heb hier een hele nare smaak van in mijn mond. Bah! En dat te bedenken dat ze niet zo lang geleden een gastdocent, een politieman, in de klas hebben gehad die de kinderen kwam vertellen dat  iedereen gelijk is en dat je vooral geen kinderen moet uitsluiten om wat voor kleur en om wat voor achtergrond ze hebben. En wat doet hun bloedeigen juf?

Helaas zit Gabi de komende vier jaar nog aan deze juf vast. We moeten kijken of zij het aankomende schooljaar qua lesgeven wel bevalt. Het afgelopen jaar is het toch voornamelijk een beetje speels geweest allemaal. Alleen de laatste maanden is er wat aandacht aan schrijven en rekenen besteed, maar dat mag geen naam hebben. Vanaf het nieuwe schooljaar gaat Gabi naar de eerst klas en daar wordt echt met lezen, schrijven en rekenen begonnen. Ook krijgt hij veel huiswerk mee van school, aangezien de uren dat ze in de klas zitten, er heel weinig zijn. Alleen krijgen ze in de ochtend les.
Mocht het echt niet bevallen met de juf in het nieuwe schooljaar, dan moeten we naar een oplossing zoeken. Wellicht toch naar een andere klas met een andere juf.

Ik ben wel reuze trots op mijn kinderen dat ze het zo goed hebben gedaan de afgelopen twee jaar op de Roemeense school.
Na de zomer, half september, gaat Gabi naar groep 1 en Alina gaat naar groep 3.
We zijn allemaal blij dat het nu eindelijk vakantie is. Drie maanden lang!
Nu alleen nog het mooie weer want dat laat het enorm afweten. Wat hebben wij een ongekend slecht voorjaar. Zojuist kwam het weer met bakken uit de hemel.

Onze kersenboom hangt weer vol. Heerlijk!



De enorme regenbui van zojuist. Een beek vormde zich langs ons huis!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Er is een tijd van komen.......

Na veel wikken en wegen hebben wij de knoop doorgehakt en besloten om in 2019 terug te willen keren naar Nederland. Ik moet eerlijk toegeven dat ik hier nooit echt goed heb kunnen aarden. Ik mis Nederland en ik mis mijn familie en vrienden. Het is hier prachtig en dat realiseer ik mij, maar het leven op het platteland is niet voor mij weggelegd. Of het iets voor je is weet je pas als je het hebt geprobeerd. En dat hebben wij gedurfd door in 2012 de stap te nemen en naar Roemenië te verhuizen.
Er zijn zeker hele mooie en dierbare momenten geweest de voorbije jaren en die koester ik enorm.
Het zal niet makkelijk worden om terug te keren naar Nederland. Dat realiseer ik mij. Hoe je het ook went of keert zijn wij toch erg verwend met de ruimte, het middenin de natuur wonen en het prettige klimaat. Natuurlijk gaan wij dat missen.
Het belangrijkste is werk vinden en een plek om te wonen in Nederland. Mocht je weten waar wij een appartement of huis kunnen huren (of tijdelijk op een huis/ap…

Verwerpelijk

Allebei mijn kinderen nemen geen deel aan de godsdienst lessen op school. De reden waarom heb ik al eens uiteen gezet in een eerdere post, maar ik zal het nogmaals vertellen. Wie weet is het je ontschoten?
De godsdienstlessen worden gegeven door twee mannen. Een tweeling. Ik schat dat ze al ruim de vijftig gepasseerd zijn, maar soms is de leeftijd van de Roemeen moeilijk in te schatten. Misschien zijn ze midden dertig of in de veertig. Ik weet het simpelweg niet. In ieder geval houden ze er, in mijn ogen, stuitende ideeën op na en is dat de reden geweest om mijn kinderen daar niet mee in aanraking te laten komen (Alina zou in de hel komen omdat zij niet is gedoopt; dit zei de leraar tegen haar in de klas,  Roemeens Orthodox geloof is het enige 'echte' geloof, de andere religies zijn daaraan ondergeschikt; ons huis zou vlam vatten door een blikseminslag als wij niet op gezette tijden zouden vasten. Een kleine selectie voorbeelden van de gedachtegangen van deze heren).
De ene he…

Roemeens Pasen

Het is Pasen in Roemenië. Een weekje later dan in Nederland. Het weer is prachtig. Op eerste Paasdag hebben wij genoten van onze welverdiende rust. Mircea is met Gabriel gaan vissen in de buurt. Toch waren zij snel terug omdat het water te troebel leek. Een ander plekje waar zij waren lag vol met vuilnis. Zelfs tot in de boomtoppen lagen plastic zakken. Dat is niet een plekje waar je 'idyllisch' gaat zitten vissen. Op sommige plekken ligt hier toch zoveel vuilnis verscholen. Aan de zijkant van een weg waar ik elke dag langskom ligt veel vuilnis. Een vrouw uit de buurt vertelde mij dat het daar niet, of bijna nooit, wordt schoongemaakt omdat deze weg op de gemeentegrens ligt. De gemeentes betwisten bij welk dorp de weg hoort en zo wordt er kennelijk niet naar omgekeken. Ik vind dit trouwens verbazingwekkend. De burgemeester moet die rotzooi toch ook zien? Ook bij ons voor de deur vind ik geregeld troep. Ik pak deze troep dan wel op en gooi het in de vuilnisbak. Op het terrein n…