Wat heerlijk na een week lang alleen druilende regen en kou ineens weer dat zonnetje en een aangename temperatuur. Eindelijk krijgt de modder de kans en tijd om gewoon in de grond te zakken. De vogels zingen weer en zelfs al kikkers in de verte gehoord. De lente lijkt er nu echt aan te komen. Afgelopen week zat ik alleen hier op ons erf omdat Mircea met vriend Bogdan een weekje naar Nederland was vertrokken om weer het een en ander aan te schaffen (denk aan ploeg, frees en een koelcel). Het was was wel heel erg alleen. Natuurlijk was ik samen met de de kinderen, maar goed die gaan 's ochtends naar school en liggen 's avonds om acht uur alweer op een oor. Ja, want per slot van rekening gaat elke ochtend de wekker om 6.15 uur om toch om 7.45 uur in de schoolbanken te zitten. Kwam ook nog bij dat we allemaal snipverkouden waren en ik nog griepverschijnselen had. Kortom een weekje om snel te vergeten. Op zaterdagochtend 8 maart, Vrouwendag, een belangrijke dag hier, werd ik ver...
Reacties
Een reactie posten