Doorgaan naar hoofdcontent
Gelukkig ligt de winter achter ons. De zomertijd is ingegaan. Alles begint zo langzamerhand weer tot leven te komen. De bomen krijgen weer bloesem, alle plantjes in de kas beginnen flink uit te lopen en het pluimvee legt aan de lopende band eieren. Zelfs krijgen wij voor het eerst fazanteneieren.
Wel is de nachtvorst helaas nog niet verdwenen. Daardoor moeten we blijven stoken in de kas. De late vorst heeft ook onze mooie Magnolia verwoest die waarschijnlijk veel te vroeg al in bloei stond vanwege de warme februari maand.
Wij hebben er nog een die niet al in bloei was getrokken. Die begint nu rustig uit te lopen. Wij hebben veel bramen en frambozenstruiken. Deze hebben gelukkig geen schade opgelopen. Wat ben je hier toch afhankelijk en bewust van het weer! Voortdurend kijk ik op weersites om de weersvoorspellingen in de gaten te houden.

Qua kou viel het gelukkig dit jaar mee, behalve in januari. Daar hebben wij een week gehad met echt ijskoude temperaturen; 's nachts zo'n -20 graden. Dit is waarschijnlijk een van de redenen waardoor onze hyacinten schade hebben opgelopen. Wij hadden ze wel beschermd tegen de kou, maar kennelijk is dit niet afdoende geweest. Veel waren er aangetast en degene die wel uitkwamen zijn klein gebleven en dat willen mensen hier niet. Die verkoop je niet. Geen goeie oogst dus. Helaas. Door dit soort gebeurtenissen zakt de moed je wel eens in de schoenen. Je rekent toch op een bepaald inkomen uit deze bloemen. Daar baal je enorm van. Wel hebben wij nu heel veel stekken staan en zoals het er nu uitziet slaan die goed aan. Ook hebben wij veel zaadjes van bloemen geplant in de stekbakken. Veel zorg moeten wij daar aan besteden. Ze mogen niet uitdrogen, niet te warm worden, genoeg water krijgen, ook weer niet teveel! Veel stekjes zijn ondertussen ook alweer verplant in potjes en staan te groeien op de kweektafels. 
Ook zijn er weer een aantal duizend lelies de grond ingegaan. Dan hebben wij ook nog een honderdtal hortensia's die mooi groeien. We hebben dus zeker niet stilgezeten de afgelopen maanden. Integendeel zou ik zeggen. Het ziet er allemaal mooi uit. Wij werken lekker door.






Hier hadden wij net even een boodschapje gedaan. Vrolijke kinderen!

Reacties

  1. Beste Nora, ik ben jouw blog tegengekomen en met veel plezier lees ik jouw verhalen! Wij kennen elkaar niet, maar omdat ik volgend jaar met mijn vriend naar Roemenië wil verhuizen vind ik het superleuk om me even goed te oriënteren en wat ervaringen te horen. Ik weet niet of je daar behoefte aan hebt, maar ik zou het leuk vinden om eens heen en weer te mailen om je wat vragen te stellen. Ik realiseer me dat je het erg druk hebt maar mocht je eens willen kletsen, zou je me dan een mail willen sturen? Mijn emailadres is sonja_kuipers@hotmail.com. ik hoor het graag en alvast heel erg bedankt! Groetjes, Sonja

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Beste Nora, ik ben jouw blog tegengekomen en met veel plezier lees ik jouw verhalen! Wij kennen elkaar niet, maar omdat ik volgend jaar met mijn vriend naar Roemenië wil verhuizen vind ik het superleuk om me even goed te oriënteren en wat ervaringen te horen. Ik weet niet of je daar behoefte aan hebt, maar ik zou het leuk vinden om eens heen en weer te mailen om je wat vragen te stellen. Ik realiseer me dat je het erg druk hebt maar mocht je eens willen kletsen, zou je me dan een mail willen sturen? Mijn emailadres is sonja_kuipers@hotmail.com. ik hoor het graag en alvast heel erg bedankt! Groetjes, Sonja

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Er is een tijd van komen.......

Na veel wikken en wegen hebben wij de knoop doorgehakt en besloten om in 2019 terug te willen keren naar Nederland. Ik moet eerlijk toegeven dat ik hier nooit echt goed heb kunnen aarden. Ik mis Nederland en ik mis mijn familie en vrienden. Het is hier prachtig en dat realiseer ik mij, maar het leven op het platteland is niet voor mij weggelegd. Of het iets voor je is weet je pas als je het hebt geprobeerd. En dat hebben wij gedurfd door in 2012 de stap te nemen en naar Roemenië te verhuizen.
Er zijn zeker hele mooie en dierbare momenten geweest de voorbije jaren en die koester ik enorm.
Het zal niet makkelijk worden om terug te keren naar Nederland. Dat realiseer ik mij. Hoe je het ook went of keert zijn wij toch erg verwend met de ruimte, het middenin de natuur wonen en het prettige klimaat. Natuurlijk gaan wij dat missen.
Het belangrijkste is werk vinden en een plek om te wonen in Nederland. Mocht je weten waar wij een appartement of huis kunnen huren (of tijdelijk op een huis/ap…

Verwerpelijk

Allebei mijn kinderen nemen geen deel aan de godsdienst lessen op school. De reden waarom heb ik al eens uiteen gezet in een eerdere post, maar ik zal het nogmaals vertellen. Wie weet is het je ontschoten?
De godsdienstlessen worden gegeven door twee mannen. Een tweeling. Ik schat dat ze al ruim de vijftig gepasseerd zijn, maar soms is de leeftijd van de Roemeen moeilijk in te schatten. Misschien zijn ze midden dertig of in de veertig. Ik weet het simpelweg niet. In ieder geval houden ze er, in mijn ogen, stuitende ideeën op na en is dat de reden geweest om mijn kinderen daar niet mee in aanraking te laten komen (Alina zou in de hel komen omdat zij niet is gedoopt; dit zei de leraar tegen haar in de klas,  Roemeens Orthodox geloof is het enige 'echte' geloof, de andere religies zijn daaraan ondergeschikt; ons huis zou vlam vatten door een blikseminslag als wij niet op gezette tijden zouden vasten. Een kleine selectie voorbeelden van de gedachtegangen van deze heren).
De ene he…

Roemeens Pasen

Het is Pasen in Roemenië. Een weekje later dan in Nederland. Het weer is prachtig. Op eerste Paasdag hebben wij genoten van onze welverdiende rust. Mircea is met Gabriel gaan vissen in de buurt. Toch waren zij snel terug omdat het water te troebel leek. Een ander plekje waar zij waren lag vol met vuilnis. Zelfs tot in de boomtoppen lagen plastic zakken. Dat is niet een plekje waar je 'idyllisch' gaat zitten vissen. Op sommige plekken ligt hier toch zoveel vuilnis verscholen. Aan de zijkant van een weg waar ik elke dag langskom ligt veel vuilnis. Een vrouw uit de buurt vertelde mij dat het daar niet, of bijna nooit, wordt schoongemaakt omdat deze weg op de gemeentegrens ligt. De gemeentes betwisten bij welk dorp de weg hoort en zo wordt er kennelijk niet naar omgekeken. Ik vind dit trouwens verbazingwekkend. De burgemeester moet die rotzooi toch ook zien? Ook bij ons voor de deur vind ik geregeld troep. Ik pak deze troep dan wel op en gooi het in de vuilnisbak. Op het terrein n…