Doorgaan naar hoofdcontent

Wintervoorbereidingen

Het is nu volop herfst en we zijn ons nu klaar aan het maken voor de aankomende winter. Was het aan het begin van deze week nog ruim 20 graden, helaas is dat nu niet meer het geval. Het zonnetje scheen gelukkig nog wel gisteren middag, maar geen T-shirt-weer. Wel kon ik goed in de tuin werken. Ik ben bezig geweest om alvast veel leliebollen uit de grond te halen. Aangezien wij nog geen 'bollen-eruithaal'-machine hebben moet dit handmatig gebeuren, maar met de hulp van onze buurvrouw Cristina gaat dit toch redelijk snel.


Mircea maakt op dit moment deuren van ijzeren buizen om de grote kassen mee te kunnen afsluiten. Zeker in de kas waar wij nog volop tomaten, paprika's, courgettes en komkommers hebben is het belangrijk dat de kas nu dicht gaat. Dan kunnen mijn gewassen nog doorgroeien en zijn ze beschermd tegen de kou. Wellicht eten wij onze eigen groeten wel tot in december! Bij een klein zonnestraaltje wordt het in de kas meteen lekker warm. Zelfs in de winter.

Het beste dat Mircea het afgelopen jaar heeft geleerd is het zelf kunnen lassen. Eerst moest hij altijd de hulp inroepen van een lasser hier in de buurt, maar die had niet altijd tijd. Hij heeft een baan en het laswerk moest dan altijd na werktijd plaatsvinden of in het weekend, maar dan had hij ook wel eens andere verplichtingen. In de winter ging dat al helemaal niet omdat het dan al zo vroeg donker wordt. Kortom gedoe! Dan riepen wij wel eens de hulp in van Mircea's oom uit Ploiesti. Hij moest dan gehaald en gebracht worden en hij nam een enorme doos mee waar zijn loodzware lasapparaat uit het jaar kruik in zat. Dan was hij hier een hele dag bezig, want alle laswerkzaamheden werden opgespaard voor die ene dag. Meestal kreeg hij het niet eens af in een dag en moest hij weer terugkomen. Ook weer gedoe. Gelukkig kwam deze zelfde oom op het fantastische idee om Mircea het lassen te leren en binnen een mum van tijd was het geleerd. Meteen naar de bouwmarkt gesneld en daar een lasapparaat aangeschaft. Echt waar, dat ding is niet groter dan een broodrooster en werkt prima! De beste aankoop in tijden is dit geweest. Onmisbaar.
druk aan het lassen


Het hout voor de winter is binnen. Afgelopen maandag kwam er een vrachtauto ons een paar 'boomstammetjes' brengen. Er moeten alleen nog kleinere blokken van gemaakt worden en dan kunnen ze de kachel in. Ik denk dat we daar wel de winter mee doorkomen.


Alleen de achterste aanhangwagen is voor ons bestemd

Nu moest het natuurlijk nog de voortuin in.
Cristina druk in de weer met de kippen en eenden
 Om onze kippen- en eendenvoorraad iets te verminderen (we hebben er wel erg veel) hebben wij er een aantal geslacht (lees: Mircea!). Voor het eerst in mijn leven heb ik zelf een kip geplukt! Oh, wat vond ik dat eng! Het is meer het idee dat mij zo tegenstond want uiteindelijk viel het allemaal wel mee. Het opensnijden en de rest van het schoonmaken heb ik aan onze Cristina overgelaten. Die is daar wat behendiger in!

Nu is het buiten grijs en koud. De kachel moet schoongemaakt worden zodat wij kunnen gaan stoken. We hebben dat tot nu toe uit kunnen stellen, maar ik denk niet dat dat meer lang zal duren. De koude komt er toch aan. Dat hou je helaas niet tegen. Al zou ik dat zoooo graag willen!

Deze kas hebben wij onlangs voorzien van folie





mijn zelfgemaakte druivensap met de druiven uit de tuin

Reacties

Populaire posts van deze blog

Er is een tijd van komen.......

Na veel wikken en wegen hebben wij de knoop doorgehakt en besloten om in 2019 terug te willen keren naar Nederland. Ik moet eerlijk toegeven dat ik hier nooit echt goed heb kunnen aarden. Ik mis Nederland en ik mis mijn familie en vrienden. Het is hier prachtig en dat realiseer ik mij, maar het leven op het platteland is niet voor mij weggelegd. Of het iets voor je is weet je pas als je het hebt geprobeerd. En dat hebben wij gedurfd door in 2012 de stap te nemen en naar Roemenië te verhuizen.
Er zijn zeker hele mooie en dierbare momenten geweest de voorbije jaren en die koester ik enorm.
Het zal niet makkelijk worden om terug te keren naar Nederland. Dat realiseer ik mij. Hoe je het ook went of keert zijn wij toch erg verwend met de ruimte, het middenin de natuur wonen en het prettige klimaat. Natuurlijk gaan wij dat missen.
Het belangrijkste is werk vinden en een plek om te wonen in Nederland. Mocht je weten waar wij een appartement of huis kunnen huren (of tijdelijk op een huis/ap…

Verwerpelijk

Allebei mijn kinderen nemen geen deel aan de godsdienst lessen op school. De reden waarom heb ik al eens uiteen gezet in een eerdere post, maar ik zal het nogmaals vertellen. Wie weet is het je ontschoten?
De godsdienstlessen worden gegeven door twee mannen. Een tweeling. Ik schat dat ze al ruim de vijftig gepasseerd zijn, maar soms is de leeftijd van de Roemeen moeilijk in te schatten. Misschien zijn ze midden dertig of in de veertig. Ik weet het simpelweg niet. In ieder geval houden ze er, in mijn ogen, stuitende ideeën op na en is dat de reden geweest om mijn kinderen daar niet mee in aanraking te laten komen (Alina zou in de hel komen omdat zij niet is gedoopt; dit zei de leraar tegen haar in de klas,  Roemeens Orthodox geloof is het enige 'echte' geloof, de andere religies zijn daaraan ondergeschikt; ons huis zou vlam vatten door een blikseminslag als wij niet op gezette tijden zouden vasten. Een kleine selectie voorbeelden van de gedachtegangen van deze heren).
De ene he…

Roemeens Pasen

Het is Pasen in Roemenië. Een weekje later dan in Nederland. Het weer is prachtig. Op eerste Paasdag hebben wij genoten van onze welverdiende rust. Mircea is met Gabriel gaan vissen in de buurt. Toch waren zij snel terug omdat het water te troebel leek. Een ander plekje waar zij waren lag vol met vuilnis. Zelfs tot in de boomtoppen lagen plastic zakken. Dat is niet een plekje waar je 'idyllisch' gaat zitten vissen. Op sommige plekken ligt hier toch zoveel vuilnis verscholen. Aan de zijkant van een weg waar ik elke dag langskom ligt veel vuilnis. Een vrouw uit de buurt vertelde mij dat het daar niet, of bijna nooit, wordt schoongemaakt omdat deze weg op de gemeentegrens ligt. De gemeentes betwisten bij welk dorp de weg hoort en zo wordt er kennelijk niet naar omgekeken. Ik vind dit trouwens verbazingwekkend. De burgemeester moet die rotzooi toch ook zien? Ook bij ons voor de deur vind ik geregeld troep. Ik pak deze troep dan wel op en gooi het in de vuilnisbak. Op het terrein n…