Doorgaan naar hoofdcontent

Klooster, opgraving en gezellig bezoek

Nadat ik een week lang mijn moeder uit Nederland op bezoek had, was het afgelopen weekend de beurt aan mijn oom en tante. Mijn oom moest in Roemenië zijn voor een congres en reisde daarna samen met zijn vrouw door naar Ploiesti. Daar haalden we ze 's avonds van de trein. Mijn schoonmoeder had op Mircea's verzoek een pan met heerlijke 'Sarmala' (roemeense koolrolletjes gevuld met gehakt en rijst) gemaakt die we bij hun aankomst hier opaten.
Deze Roemeense specialiteit werd erg lekker gevonden.

De eerste dag van hun bezoek hebben we vooral veel bijgekletst in het zonnetje in de tuin en aan het eind van de middag een prachtig klooster bij ons in de buurt bezocht: Het klooster van Zamfira.
Ik woon hier al ruim twee jaar en rij ik regelmatig langs dit klooster, maar ik had het nog nooit bezocht.
Het is een klooster waar vijfentwintig nonnen wonen. Ze wonen daar alleraardigst. In het midden van het terrein staat een klein, wit kerkje met daaromheen allemaal kleine huisjes met verandaatjes ervoor. Prachtig, verzorgde tuinen. Het heeft iets weg van een hofje zoals ik dat vanuit Nederland ken.
Ik moet zeggen, een oase van rust.

Zondagmiddag een Romeinse opgraving hier in de buurt bezocht (Castrul Romane Malaesti Prahova). Deze hebben ze een jaar of twee geleden pas ontdekt. Wist ik zelfs het bestaan niet van, totdat ik er door iemand op werd gewezen.

Maandagochtend vertrok het bezoek en kon mijn drukke week beginnen. De hele week ben ik bezig geweest met het planten van onze krokusbolletjes in kleine bloempotjes. Wat een werk is dat! Er lijkt geen einde aan te komen. Gelukkig was het prachtig weer, dus kon ik dit werk in het zonnetje doen. Sinds gisteren heb ik de werktafel naar de kas verplaatst omdat het een beetje begon te druppelen. Daar kan dan gewoon doorgewerkt worden en mocht er een zonnestraal komen, dan is het daar meteen goed warm!

Als alles meezit krijgen we vanmiddag versterking, want in mijn tempo doe ik er wel tien weken over om ze allemaal geplant te krijgen, en zo lang wachten die bolletjes niet!

ingang van het klooster Zamfira

Alina brandt een kaarsje bij het kloooster

Romeinse opgraving bij Malaesti, Prahova


Reacties

Populaire posts van deze blog

Er is een tijd van komen.......

Na veel wikken en wegen hebben wij de knoop doorgehakt en besloten om in 2019 terug te willen keren naar Nederland. Ik moet eerlijk toegeven dat ik hier nooit echt goed heb kunnen aarden. Ik mis Nederland en ik mis mijn familie en vrienden. Het is hier prachtig en dat realiseer ik mij, maar het leven op het platteland is niet voor mij weggelegd. Of het iets voor je is weet je pas als je het hebt geprobeerd. En dat hebben wij gedurfd door in 2012 de stap te nemen en naar Roemenië te verhuizen.
Er zijn zeker hele mooie en dierbare momenten geweest de voorbije jaren en die koester ik enorm.
Het zal niet makkelijk worden om terug te keren naar Nederland. Dat realiseer ik mij. Hoe je het ook went of keert zijn wij toch erg verwend met de ruimte, het middenin de natuur wonen en het prettige klimaat. Natuurlijk gaan wij dat missen.
Het belangrijkste is werk vinden en een plek om te wonen in Nederland. Mocht je weten waar wij een appartement of huis kunnen huren (of tijdelijk op een huis/ap…

Verwerpelijk

Allebei mijn kinderen nemen geen deel aan de godsdienst lessen op school. De reden waarom heb ik al eens uiteen gezet in een eerdere post, maar ik zal het nogmaals vertellen. Wie weet is het je ontschoten?
De godsdienstlessen worden gegeven door twee mannen. Een tweeling. Ik schat dat ze al ruim de vijftig gepasseerd zijn, maar soms is de leeftijd van de Roemeen moeilijk in te schatten. Misschien zijn ze midden dertig of in de veertig. Ik weet het simpelweg niet. In ieder geval houden ze er, in mijn ogen, stuitende ideeën op na en is dat de reden geweest om mijn kinderen daar niet mee in aanraking te laten komen (Alina zou in de hel komen omdat zij niet is gedoopt; dit zei de leraar tegen haar in de klas,  Roemeens Orthodox geloof is het enige 'echte' geloof, de andere religies zijn daaraan ondergeschikt; ons huis zou vlam vatten door een blikseminslag als wij niet op gezette tijden zouden vasten. Een kleine selectie voorbeelden van de gedachtegangen van deze heren).
De ene he…

Roemeens Pasen

Het is Pasen in Roemenië. Een weekje later dan in Nederland. Het weer is prachtig. Op eerste Paasdag hebben wij genoten van onze welverdiende rust. Mircea is met Gabriel gaan vissen in de buurt. Toch waren zij snel terug omdat het water te troebel leek. Een ander plekje waar zij waren lag vol met vuilnis. Zelfs tot in de boomtoppen lagen plastic zakken. Dat is niet een plekje waar je 'idyllisch' gaat zitten vissen. Op sommige plekken ligt hier toch zoveel vuilnis verscholen. Aan de zijkant van een weg waar ik elke dag langskom ligt veel vuilnis. Een vrouw uit de buurt vertelde mij dat het daar niet, of bijna nooit, wordt schoongemaakt omdat deze weg op de gemeentegrens ligt. De gemeentes betwisten bij welk dorp de weg hoort en zo wordt er kennelijk niet naar omgekeken. Ik vind dit trouwens verbazingwekkend. De burgemeester moet die rotzooi toch ook zien? Ook bij ons voor de deur vind ik geregeld troep. Ik pak deze troep dan wel op en gooi het in de vuilnisbak. Op het terrein n…