Pasen in Roemenië:
Een paar dagen geleden de wekelijkse boodschappen gedaan in Valenii de Munte. Dit is een leuk bergstadje op zo'n 17 km bij ons huis vandaan. Via een hele mooie route, een kronkelweg door de bergen, bereik je dit plaatsje. Ik vind het altijd leuker om hier mijn boodschappen te doen dan in Ploiesti, maar goed, in Ploiesti komen we gewoon vaker en daarom doen we daar de boodschappen. Wij waren niet de enige die op deze druilerige en koude woensdag hadden besloten een boodschapje te gaan doen. Je merkt wel dat de Pasen eraan komt en mensen massaal gaan inslaan voor het Paasdiner of de barbecue. De lammetjes, die een aantal dagen geleden nog in grote hoeveelheden over de velden liepen met de schapen erbij, zijn nu wel en-masse geslacht. Zij worden hier met Pasen veel gegeten. In de supermarkt lagen enorme pakken met lamsvlees. Wij zijn niet zo dol dit vlees en laten het graag aan ons voorbij gaan.
Wij eten onze net aangeschafte Parelhoender wel op, aangezien die zielenpoot gisteren tegen een hek aan is gevlogen en zich daarbij vreselijk heeft verwond. Ze was ineens niet schuw meer en je kon haar makkelijk oppakken, iets dat een paar dagen geleden ondenkbaar was. Zoveel pijn had ze kennelijk dat Mircea besloot haar uit haar leiden te bevrijden en haar te slachten. Mijn schoonmoeder heeft haar geplukt en ik heb haar in vijf doosjes in onze vrieskist gestopt! Parelhoenders maken een enorm kabaal. Ik wist niet wat ik meemaakte toen ik dat geluid hoorde! Ze krijsen werkelijk het hele dorp hier bij elkaar!
Bij het verlaten van de supermarkt werden Alina en ik opgewacht door een groepje zwerfkinderen die heel opdringerig met ons mee liepen naar de auto en voortdurend 'Mangiare, mangiare' ('eten', op zijn Italiaans) riepen en met hun handen over hun buikjes wreven. 'We komen uit Italië', zeiden ze, maar ik wist natuurlijk wel beter dat deze jongetjes gewoon hier uit Roemenië kwamen. Voortdurend bleven ze om mij heen circuleren zodat ik moest opletten dat die kleine handjes niet in mijn boodschappenkar zouden verdwijnen. Alina had ik de opdracht gegeven om alvast in de auto te gaan zitten. Rustig mijn boodschapjes in de achterbak laden zat er dus niet in. Ik liet ze weten dat ze weg moesten gaan en riep iets in de trant van 'lasa-ma in pace' (laat me met rust), maar dat leken ze niet te willen horen. Gelukkig was er een alleraardigste man en vrouw die de jongens streng toespraken. "Of ze zich niet schaamde mensen zo lastig te vallen". Ik was namelijk niet de enige op wie ze het voorzien hadden. Gelukkig had ik alles veilig in mijn auto kunnen stoppen en mijn karretje weggebracht en ze verdwenen op zoek naar een volgend slachtoffer. Niet veel later verscheen daar de gealarmeerde politie, maar meer dan de jongetjes wegsturen kunnen ze volgens mij niet doen.
In Ploiesti bij de parkeerplaats van de Lidl-supermarkt heb je ook bedelende kinderen, maar daar had ik een tijdje geleden een jongetje die heel rustig wachtte tot ik mijn boodschappen in de auto had ingeladen. Het was hem te doen om mijn boodschappenkarretje. Die brengt hij dan zelf weg en houdt het muntje dat erin zit. Dat wil ik hem dan best geven. Bij het verlaten van de parkeerplaats zag ik vanuit mijn ooghoek dat hij wel vijf karren had gescoord.
Ik heb gehoord dat het niet zozeer de keuze van het kind zelf is om daar te bedelen, maar dat ze veelvuldig door pa en ma, of welk familielid dan ook, worden aangestuurd om daar te staan. Je ziet vaak hele jonge kinderen in de grote stad autoruiten wassen of spullen verkopen bij het stoplicht. Dit gebeurt vaak met gevaar voor eigen leven. Triest dat de kinderen zo in het levensonderhoud van de familie moeten voorzien. Zij zouden waarschijnlijk veel liever gewoon voetballen, buiten spelen of met de poppen spelen, zoals kinderen op die leeftijd doen. En niet hun dagen slijten langs een drukke weg. Komt ook nog bij dat ze door veel mensen met de nek aangekeken worden en als vuil worden behandeld.
Het is mij een keer gebeurd dat ik bij het stoplicht stond te wachten en een meisje ongevraagd mijn ramen begon schoon te maken. Nou ja, schoon! Ze hebben heel vies water in een plastic fles zitten met iets dat schuimt. Het schoonmaken gaat razendsnel en met een beetje ongeluk rukken ze je ruitenwisser ook aan gort! Het vieze water van mijn ruiten en uit hun fles druppelt dan langzaam langs de achterbak naar beneden, waardoor je enorme zwarte strepen op je auto krijgt. Je raam mag dan wel glanzen, maar de rest van de auto niet meer! Als ze hiermee klaar is, en dat is meestal razendsnel, komt ze natuurlijk haar geld opeisen en als je dat niet geeft krijg je een boze blik. Ik deed mijn raam open en zei dat ik hier niet om had gevraagd. Gelukkig spong het stoplicht op groen en kon ik wegwezen. Ik heb eens vernomen dat iemand zijn buitenspiegel er door zo'n 'glazenwasser'
afgerukt werd toen diegene voor deze ongevraagde 'dienst' niet wilde betalen.
Wij hebben in ieder geval de Paasinkopen gedaan en hoeven daar niet meer achteraan. Ik zag op het Roemeense nieuws hoe druk het is in al die enorme 'Mall's' (winkelcentra) die je hier veelvuldig aan de rand van de stad vindt met van die levensgrote supermarkten erin gevestigd. Deze puilden uit van de mensen. Nóg erger dan toen wij onze inkopen deden een paar dagen geleden. Toch kan ik het niet goed rijmen. Er is hier zoveel armoede en toch zie je zoveel mensen inkopen doen in van die Mall's. Sterker nog, er is hier aan de rand van Ploiesti alweer zo'n winkelcentrum uit de grond gestampt.
Afhankelijk van het weer zullen we waarschijnlijk een leuk tochtje gaan maken in de buurt. Iets doen waar we normaal geen tijd voor hebben door al onze drukke werkzaamheden.
Voor iedereen een vrolijk Pasen.
Een paar dagen geleden de wekelijkse boodschappen gedaan in Valenii de Munte. Dit is een leuk bergstadje op zo'n 17 km bij ons huis vandaan. Via een hele mooie route, een kronkelweg door de bergen, bereik je dit plaatsje. Ik vind het altijd leuker om hier mijn boodschappen te doen dan in Ploiesti, maar goed, in Ploiesti komen we gewoon vaker en daarom doen we daar de boodschappen. Wij waren niet de enige die op deze druilerige en koude woensdag hadden besloten een boodschapje te gaan doen. Je merkt wel dat de Pasen eraan komt en mensen massaal gaan inslaan voor het Paasdiner of de barbecue. De lammetjes, die een aantal dagen geleden nog in grote hoeveelheden over de velden liepen met de schapen erbij, zijn nu wel en-masse geslacht. Zij worden hier met Pasen veel gegeten. In de supermarkt lagen enorme pakken met lamsvlees. Wij zijn niet zo dol dit vlees en laten het graag aan ons voorbij gaan.
Wij eten onze net aangeschafte Parelhoender wel op, aangezien die zielenpoot gisteren tegen een hek aan is gevlogen en zich daarbij vreselijk heeft verwond. Ze was ineens niet schuw meer en je kon haar makkelijk oppakken, iets dat een paar dagen geleden ondenkbaar was. Zoveel pijn had ze kennelijk dat Mircea besloot haar uit haar leiden te bevrijden en haar te slachten. Mijn schoonmoeder heeft haar geplukt en ik heb haar in vijf doosjes in onze vrieskist gestopt! Parelhoenders maken een enorm kabaal. Ik wist niet wat ik meemaakte toen ik dat geluid hoorde! Ze krijsen werkelijk het hele dorp hier bij elkaar!
Bij het verlaten van de supermarkt werden Alina en ik opgewacht door een groepje zwerfkinderen die heel opdringerig met ons mee liepen naar de auto en voortdurend 'Mangiare, mangiare' ('eten', op zijn Italiaans) riepen en met hun handen over hun buikjes wreven. 'We komen uit Italië', zeiden ze, maar ik wist natuurlijk wel beter dat deze jongetjes gewoon hier uit Roemenië kwamen. Voortdurend bleven ze om mij heen circuleren zodat ik moest opletten dat die kleine handjes niet in mijn boodschappenkar zouden verdwijnen. Alina had ik de opdracht gegeven om alvast in de auto te gaan zitten. Rustig mijn boodschapjes in de achterbak laden zat er dus niet in. Ik liet ze weten dat ze weg moesten gaan en riep iets in de trant van 'lasa-ma in pace' (laat me met rust), maar dat leken ze niet te willen horen. Gelukkig was er een alleraardigste man en vrouw die de jongens streng toespraken. "Of ze zich niet schaamde mensen zo lastig te vallen". Ik was namelijk niet de enige op wie ze het voorzien hadden. Gelukkig had ik alles veilig in mijn auto kunnen stoppen en mijn karretje weggebracht en ze verdwenen op zoek naar een volgend slachtoffer. Niet veel later verscheen daar de gealarmeerde politie, maar meer dan de jongetjes wegsturen kunnen ze volgens mij niet doen.
In Ploiesti bij de parkeerplaats van de Lidl-supermarkt heb je ook bedelende kinderen, maar daar had ik een tijdje geleden een jongetje die heel rustig wachtte tot ik mijn boodschappen in de auto had ingeladen. Het was hem te doen om mijn boodschappenkarretje. Die brengt hij dan zelf weg en houdt het muntje dat erin zit. Dat wil ik hem dan best geven. Bij het verlaten van de parkeerplaats zag ik vanuit mijn ooghoek dat hij wel vijf karren had gescoord.
Ik heb gehoord dat het niet zozeer de keuze van het kind zelf is om daar te bedelen, maar dat ze veelvuldig door pa en ma, of welk familielid dan ook, worden aangestuurd om daar te staan. Je ziet vaak hele jonge kinderen in de grote stad autoruiten wassen of spullen verkopen bij het stoplicht. Dit gebeurt vaak met gevaar voor eigen leven. Triest dat de kinderen zo in het levensonderhoud van de familie moeten voorzien. Zij zouden waarschijnlijk veel liever gewoon voetballen, buiten spelen of met de poppen spelen, zoals kinderen op die leeftijd doen. En niet hun dagen slijten langs een drukke weg. Komt ook nog bij dat ze door veel mensen met de nek aangekeken worden en als vuil worden behandeld.
Het is mij een keer gebeurd dat ik bij het stoplicht stond te wachten en een meisje ongevraagd mijn ramen begon schoon te maken. Nou ja, schoon! Ze hebben heel vies water in een plastic fles zitten met iets dat schuimt. Het schoonmaken gaat razendsnel en met een beetje ongeluk rukken ze je ruitenwisser ook aan gort! Het vieze water van mijn ruiten en uit hun fles druppelt dan langzaam langs de achterbak naar beneden, waardoor je enorme zwarte strepen op je auto krijgt. Je raam mag dan wel glanzen, maar de rest van de auto niet meer! Als ze hiermee klaar is, en dat is meestal razendsnel, komt ze natuurlijk haar geld opeisen en als je dat niet geeft krijg je een boze blik. Ik deed mijn raam open en zei dat ik hier niet om had gevraagd. Gelukkig spong het stoplicht op groen en kon ik wegwezen. Ik heb eens vernomen dat iemand zijn buitenspiegel er door zo'n 'glazenwasser'
afgerukt werd toen diegene voor deze ongevraagde 'dienst' niet wilde betalen.
Wij hebben in ieder geval de Paasinkopen gedaan en hoeven daar niet meer achteraan. Ik zag op het Roemeense nieuws hoe druk het is in al die enorme 'Mall's' (winkelcentra) die je hier veelvuldig aan de rand van de stad vindt met van die levensgrote supermarkten erin gevestigd. Deze puilden uit van de mensen. Nóg erger dan toen wij onze inkopen deden een paar dagen geleden. Toch kan ik het niet goed rijmen. Er is hier zoveel armoede en toch zie je zoveel mensen inkopen doen in van die Mall's. Sterker nog, er is hier aan de rand van Ploiesti alweer zo'n winkelcentrum uit de grond gestampt.
Afhankelijk van het weer zullen we waarschijnlijk een leuk tochtje gaan maken in de buurt. Iets doen waar we normaal geen tijd voor hebben door al onze drukke werkzaamheden.
Voor iedereen een vrolijk Pasen.
Lieverds, ik heb me nu gekregen, fijn. Zalig van je te lezen Noor. jullie ook een fijne paas…lfsxxx
BeantwoordenVerwijderen