Doorgaan naar hoofdcontent
Gelukkig ligt de winter achter ons. De zomertijd is ingegaan. Alles begint zo langzamerhand weer tot leven te komen. De bomen krijgen weer bloesem, alle plantjes in de kas beginnen flink uit te lopen en het pluimvee legt aan de lopende band eieren. Zelfs krijgen wij voor het eerst fazanteneieren.
Wel is de nachtvorst helaas nog niet verdwenen. Daardoor moeten we blijven stoken in de kas. De late vorst heeft ook onze mooie Magnolia verwoest die waarschijnlijk veel te vroeg al in bloei stond vanwege de warme februari maand.
Wij hebben er nog een die niet al in bloei was getrokken. Die begint nu rustig uit te lopen. Wij hebben veel bramen en frambozenstruiken. Deze hebben gelukkig geen schade opgelopen. Wat ben je hier toch afhankelijk en bewust van het weer! Voortdurend kijk ik op weersites om de weersvoorspellingen in de gaten te houden.

Qua kou viel het gelukkig dit jaar mee, behalve in januari. Daar hebben wij een week gehad met echt ijskoude temperaturen; 's nachts zo'n -20 graden. Dit is waarschijnlijk een van de redenen waardoor onze hyacinten schade hebben opgelopen. Wij hadden ze wel beschermd tegen de kou, maar kennelijk is dit niet afdoende geweest. Veel waren er aangetast en degene die wel uitkwamen zijn klein gebleven en dat willen mensen hier niet. Die verkoop je niet. Geen goeie oogst dus. Helaas. Door dit soort gebeurtenissen zakt de moed je wel eens in de schoenen. Je rekent toch op een bepaald inkomen uit deze bloemen. Daar baal je enorm van. Wel hebben wij nu heel veel stekken staan en zoals het er nu uitziet slaan die goed aan. Ook hebben wij veel zaadjes van bloemen geplant in de stekbakken. Veel zorg moeten wij daar aan besteden. Ze mogen niet uitdrogen, niet te warm worden, genoeg water krijgen, ook weer niet teveel! Veel stekjes zijn ondertussen ook alweer verplant in potjes en staan te groeien op de kweektafels. 
Ook zijn er weer een aantal duizend lelies de grond ingegaan. Dan hebben wij ook nog een honderdtal hortensia's die mooi groeien. We hebben dus zeker niet stilgezeten de afgelopen maanden. Integendeel zou ik zeggen. Het ziet er allemaal mooi uit. Wij werken lekker door.






Hier hadden wij net even een boodschapje gedaan. Vrolijke kinderen!

Reacties

  1. Beste Nora, ik ben jouw blog tegengekomen en met veel plezier lees ik jouw verhalen! Wij kennen elkaar niet, maar omdat ik volgend jaar met mijn vriend naar Roemenië wil verhuizen vind ik het superleuk om me even goed te oriënteren en wat ervaringen te horen. Ik weet niet of je daar behoefte aan hebt, maar ik zou het leuk vinden om eens heen en weer te mailen om je wat vragen te stellen. Ik realiseer me dat je het erg druk hebt maar mocht je eens willen kletsen, zou je me dan een mail willen sturen? Mijn emailadres is sonja_kuipers@hotmail.com. ik hoor het graag en alvast heel erg bedankt! Groetjes, Sonja

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Beste Nora, ik ben jouw blog tegengekomen en met veel plezier lees ik jouw verhalen! Wij kennen elkaar niet, maar omdat ik volgend jaar met mijn vriend naar Roemenië wil verhuizen vind ik het superleuk om me even goed te oriënteren en wat ervaringen te horen. Ik weet niet of je daar behoefte aan hebt, maar ik zou het leuk vinden om eens heen en weer te mailen om je wat vragen te stellen. Ik realiseer me dat je het erg druk hebt maar mocht je eens willen kletsen, zou je me dan een mail willen sturen? Mijn emailadres is sonja_kuipers@hotmail.com. ik hoor het graag en alvast heel erg bedankt! Groetjes, Sonja

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Door het oog van de naald....

Was ik net bijgekomen van het pittige autoritje van het afgelopen weekend, kreeg ik maandag opnieuw de schrik van mijn leven. Aan het begin van de avond verliet ik mijn huis om naar een ouderavond van Gabriel zijn klas te gaan in een stadje 10 km verderop. Het was donker. Ouderavonden heb je hier regelmatig. In ieder geval vaker dan ik mij kan herinneren van de Nederlandse school. Ik rijd liever geen auto in het donker in Roemenië en ik doe het alleen als het echt moet. Meestal neemt Mircea de ouderavonden in de winter voor zijn rekening, maar hij zit tegen een deadline aan met bekledingsklus van een auto. Hij moest echt doorwerken. Vandaar dat ik ging.

Het tweede dorp waar ik die avond binnen reed is een dorp waar aan het begin ervan veel mensen wonen die paarden bezitten. Deze paarden worden ingezet om houten karren voort te trekken. De mensen lopen er vaak midden op straat bij gebrek aan stoepen. Er is volgens mij in dit dorp één stoep en die loopt over de brug. Helaas laten mense…

EIndelijk hout

Eindelijk is ons bestelde hout gekomen. 3 Weken later dan ons werd beloofd. Een erg onhandig tijdstip omdat het een hele dag en een hele nacht heeft geregend. Op het moment dat ik dit blog schrijf komt het nog steeds met bakken uit de hemel.
Als het hout eerder was gekomen, zoals in de planning lag, hadden wij alle tijd gehad om het te zagen in een heerlijk zonnetje en in een aangename temperatuur. Nu moeten wij wachten tot de ergste regenbui voorbij is. Gelukkig konden wij wel al eerder onze dode perenboom in de voortuin kappen en in stukken zagen. Dit gebeurde wel in het herfstzonnetje.

Ik ben blij dat het hout er is want het geeft een onveilig gevoel om het niet te hebben. Je hoort verhalen van mensen die hout bestellen en dat de verkoper deze mensen eerst aan het lijntje houdt en vervolgens helemaal niets meer van zich laat horen. In deze drukke periode moet je dan op zoek naar iemand die wel te vertrouwen is en je het hout daadwerkelijk levert. Waarschijnlijk betaal je dan de …

'Go see the doctor'

Aan het begin van elk schooljaar zijn er een aantal dingen die jaarlijks terugkeren. Eén daarvan is dat de kinderen een 'adeverinta medicala' moeten hebben voor de sportles. Een 'adverinta medicala' is een papiertje waarop staat dat jouw kind fit en gezond genoeg is om mee te doen aan de sportles op school. Dit papiertje haal je bij de huisarts die daar, in ons geval, haar handtekening en stempel op zet.
Ik geloof dat ik de afgelopen jaren één of twee keer zelf zo'n papier met de kinderen ben wezen halen bij de huisarts. Meestal haalde óf Mircea's zus óf zijn moeder zo'n papiertje omdat zij in de buurt wonen van de huisarts. Dat bleek nooit een probleem.
Tot dit schooljaar. Op het nieuws was het verhaal te zien van een jongetje van een jaar of 10 die onlangs dood is gegaan tijdens een sportles op school. Hij bleek een hartziekte te hebben waar niemand kennelijk vanaf wist. Een 'adeverinta medicala' was niet aanwezig op school. Misschien zijn de hui…